به گزارش مشرق، ایران اسلامی مرعوب بازی‌ها و حقه‌های دونالد ترامپ و تیم او نمی‌شود. آحاد ملت و به‌ویژه نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران برای هر سناریویی، از جنگ تمام‌عیار تا صلح پایدار، آماده‌اند. تجربه دو تجاوز پیشین نشان داد که سخنان مصالحه‌گرایانه کاخ سفید، نقابی بر چهره سیاست فشار و تهدید است؛ نقابی که ملت ایران دیگر آن را می‌شناسد.
ترامپ در تلاش است پیش از استقرار کنگره جدید، پرونده ایران را به نتیجه‌ای برساند که حداقل آبرویش حفظ شود. او به معاون اول خود، جی‌دی ونس، مهلتی دو هفته‌ای داده تا مسیر مذاکره را پیش ببرد. تهران این فرصت را تله‌ای می‌داند که در صورت ایجاد فضای عملیاتی، می‌تواند زمینه اقدامات مشترک آمریکا و رژیم صهیونیستی را فراهم کند. تاریخ نزدیک نشان داده هرگاه واشنگتن از توافق و دیپلماسی سخن گفته، همزمان ابزار تحریم و گزینه‌های نظامی را تیز کرده است.
ادعاها و واقعیت میدانی
ترام مدعی شد برخی کشورهای منطقه ترجیح می‌دهند وضعیت ایران به شکل کنونی باقی بماند و ازسرگیری جنگ ضروری نیست، چون تهران به‌شدت خواستار توافق است. این لفاظی در حالی مطرح می‌شود که نشانه‌های آمادگی نظامی آمریکا در منطقه آشکار است.
شبکه ۱۳ رژیم صهیونیستی گزارش داد برد کوپر، فرمانده سنتکام، به طرف اسرائیلی اطلاع داده هر حمله جدید می‌تواند پل‌ها و نیروگاه‌ها را هدف قرار دهد و احتمال عملیات مشترک وجود دارد. مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا نیز خواسته‌های ایران را «غیرواقع‌بینانه و حتی زننده» خواند و تأکید کرد هنوز در آستانه گشایش قرار ندارند. همزمان شبکه آی۲۴ از آمادگی‌های اسرائیل برای احتمال دستور حمله خبر داد و فاکس‌نیوز ۱۸ آبان را به‌دلیل شرایط ماه نو، زمان مناسب عملیات نظامی ارزیابی کرد. ترامپ روزهای اخیر با تیم امنیت ملی خود درباره احتمال ازسرگیری عملیات گفت‌وگو کرده، هرچند سنتکام هنوز دستور جدیدی دریافت نکرده است.
لشکرکشی مجدد به منطقه
دو مقام آمریکایی اعلام کرده‌اند ناوگروه ضربت ناو هواپیمابر «یواس‌اس تئودور روزولت»، سیزدهمین یگان اعزامی تفنگداران دریایی و گروه آبی‌خاکی «میکن آیلند» تا پایان نوامبر به خاورمیانه خواهند رسید. این استقرار حدود ۱۰ هزار نیروی جدید به توان آمریکا در منطقه اضافه می‌کند و ناو «تئودور روزولت» را به سومین ناو هواپیمابر آمریکایی در منطقه تبدیل خواهد کرد. حضور همزمان توان هوایی ناوهای هواپیمابر و ظرفیت آبی‌خاکی، دامنه گزینه‌های عملیاتی واشنگتن را گسترش می‌دهد؛ موضوعی که از منظر برنامه‌ریزی دفاعی ایران اهمیت ویژه دارد.
با این حال، حتی منابع آمریکایی نیز احتمال جابه‌جایی و جایگزینی نیروهای موجود را مطرح کرده‌اند و نمی‌توان صرفاً بر اساس اطلاعات علنی، حرکت این یگان‌ها را مقدمه قطعی عملیات آبی‌خاکی علیه بنادر ایران دانست. آنچه مسلم است، افزایش ظرفیت نظامی در مجاورت منطقه است.
پاسخ ایران و اذعان طرف مقابل
آمریکا تاکنون تمام توان خود را برای فشار بر ایران به‌کار گرفته، اما به خواسته خود نرسیده است. ایران با قاطعیت پاسخ داده و امروز خود مقامات و رسانه‌های غربی به قدرت موشکی، پهپادی و عملیاتی جمهوری اسلامی اذعان دارند. تلاش‌ها برای پنهان‌کاری درباره تلفات و آسیب‌های طرف مقابل نیز نتوانسته عمق این پاسخ را بپوشاند.
ترامپ در گفت‌وگو با سی‌ان‌ان بار دیگر ادعا کرد حمله مجدد «بسیار بعید» است و به توافق بستگی دارد، اما همزمان از سه ناو هواپیمابر مسلح و توانایی نابودی ده‌ها پل در یک ساعت سخن گفت و توان موشکی و پهپادی ایران را به‌شدت کاهش‌یافته توصیف کرد. این تناقض‌گویی‌ها بیش از هر چیز نشان‌دهنده تلاش برای مدیریت افکار عمومی و حفظ فضای تهدید همزمان با پیشنهاد مذاکره است.
ملت ایران و نیروهای مسلح آن، پشت هر پیشنهاد صلح‌آمیز دستی را می‌بینند که سابقه آغشته به خون دارد. نه به وعده‌ها دل می‌بندند و نه از تهدیدها عقب می‌نشینند. آمادگی دفاعی همه‌جانبه، پاسخ طبیعی به سناریویی است که دو بار پیش‌تر تکرار شده و این‌بار نیز نشانه‌های آن آشکار است.
